بهترین درمانگر زخم در ورامین

۰۹۱۲۷۷۵۴۸۸۲
۰۹۳۶۷۳۸۷۰۴۷
کارشناس حرفه ای زخم و استومی آقای سعید شه سلام با سابقه چندین ساله
کارشناس زخم ، زخم ، زخم بستر آسیب هایی است که به پوست و بافت زیر پوست وارد می شود که در اثر فشار طولانی مدت روی پوست ایجاد می شود. زخم بستر اغلب روی پوستی ایجاد می شود که نواحی استخوانی بدن مانند پاشنه پا، مچ پا، باسن و دنبالچه را می پوشاند. زخم بستر همچنین زخم فشاری، آسیب فشاری و زخم پوستی نامیده می شود.
درصد از بیماران مبتلا به دیابت، و معمولا در پایین پا قرار دارد. از بین افرادی که دچار زخم پا می شوند، شش درصد به دلیل عفونت یا سایر عوارض مرتبط با زخم در بیمارستان بستری خواهند شد.

چه کسانی ممکن است به زخم پای دیابتی مبتلا شوند؟
هر کسی که دیابت دارد ممکن است به زخم پا مبتلا شود. مردان مسن بیشتر در معرض ابتلا به زخم هستند. افرادی که از انسولین استفاده می کنند، مانند بیماران مبتلا به بیماری کلیوی، چشمی و قلبی مرتبط با دیابت، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به زخم پا هستند. اضافه وزن و مصرف الکل و تنباکو نیز در ایجاد زخم پا نقش دارد.

زخم پای دیابتی چگونه ایجاد می شود؟
زخم ها به دلیل ترکیبی از عوامل مانند عدم احساس در پا، گردش خون ضعیف، بدشکلی پا، تحریک (مانند اصطکاک یا فشار) و تروما و همچنین طول مدت دیابت ایجاد می شوند. بیمارانی که سال‌ها دیابت دارند، ممکن است به نوروپاتی، کاهش یا عدم توانایی کامل در احساس درد در پاها به دلیل آسیب عصبی ناشی از افزایش سطح گلوکز خون در طول زمان، مبتلا شوند. آسیب عصبی اغلب می تواند بدون درد رخ دهد و حتی ممکن است فرد از این مشکل آگاه نباشد. پزشک متخصص اطفال شما می تواند پاها را برای نوروپاتی با ابزاری ساده و بدون درد به نام مونوفیلامنت آزمایش کند.

بیماری عروقی می تواند زخم پا را پیچیده کند، توانایی بدن برای بهبودی را کاهش دهد و خطر عفونت را افزایش دهد. افزایش گلوکز خون می تواند توانایی بدن برای مقابله با عفونت احتمالی را کاهش دهد و همچنین روند بهبود را به تاخیر می اندازد.

ارزش درمان زخم پای دیابتی چیست؟
به محض مشاهده زخم، فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی کودکان باشید. زخم پا در بیماران دیابتی به چند دلیل باید درمان شود:

برای کاهش خطر عفونت و قطع عضو
برای بهبود عملکرد و کیفیت زندگی
برای کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی
زخم پای دیابتی چگونه باید درمان شود؟
هدف اولیه در درمان زخم پا، دستیابی به بهبودی در اسرع وقت است. هر چه زخم سریعتر بهبود یابد، احتمال عفونت کمتر است.

چندین عامل کلیدی در درمان مناسب زخم پای دیابتی وجود دارد:

پیشگیری از عفونت
برداشتن فشار از ناحیه، به نام “خارج از بارگذاری”
برداشتن پوست و بافت مرده به نام “دبریدمان”
استفاده از دارو یا پانسمان بر روی زخم
مدیریت قند خون و سایر مشکلات سلامتی
همه زخم ها عفونی نیستند. با این حال، اگر پزشک شما عفونت را تشخیص دهد، یک برنامه درمانی شامل آنتی بیوتیک، مراقبت از زخم و احتمالاً بستری شدن در بیمارستان ضروری است.

پیشگیری از عفونت
چندین عامل مهم برای جلوگیری از عفونی شدن زخم وجود دارد:

سطح گلوکز خون را تحت کنترل شدید نگه دارید
زخم را تمیز و بانداژ نگه دارید
زخم را هر روز با استفاده از پانسمان یا باند زخم تمیز کنید
پابرهنه راه نروید
برای بهبودی بهینه، زخم‌ها، به‌ویژه آنهایی که در پایین پا قرار دارند، باید از بار خارج شوند. ممکن است از بیماران خواسته شود که کفش مخصوص پا، یا بریس، قالب‌های ریخته‌گری تخصصی، یا از ویلچر یا عصا استفاده کنند. این دستگاه ها فشار و تحریک ناحیه زخم را کاهش داده و به تسریع روند بهبودی کمک می کنند.

استفاده از دارو و پانسمان
مدیریت مناسب زخم شامل استفاده از پانسمان و داروهای موضعی است. این محصولات از نرمال سالین تا محصولات پیشرفته مانند فاکتورهای رشد، پانسمان زخم و جایگزین‌های پوستی را شامل می‌شود که نشان داده شده است در بهبود زخم پا بسیار موثر هستند.

برای بهبود زخم باید گردش خون کافی در ناحیه زخم وجود داشته باشد. متخصص پا ممکن است

مدیریت گلوکز خون
کنترل دقیق قند خون در درمان زخم پای دیابتی از اهمیت بالایی برخوردار است. همکاری نزدیک با پزشک یا متخصص غدد برای انجام این کار، بهبودی را بهبود می بخشد و خطر عوارض را کاهش می دهد.

گزینه های جراحی
اکثر زخم های غیر عفونی پا بدون جراحی درمان می شوند. با این حال، هنگامی که این شکست، مدیریت جراحی ممکن است مناسب باشد. نمونه‌هایی از مراقبت‌های جراحی برای برداشتن فشار روی ناحیه آسیب‌دیده شامل تراشیدن یا برداشتن استخوان(ها) و اصلاح ناهنجاری‌های مختلف مانند انگشتان چکشی، بونیون یا برآمدگی‌های استخوانی است.